V eel mensen hebben mij gevraagd of de enorme stimuleringspakketten worden berecht door regeringen over de hele wereld zal 'werken'. De pakketten streven naar economische activiteit te herstellen, de doorstroming, om het niveau van een jaar of twee geleden. Ze zijn bedoeld om zogenaamde 'economische groei', dat wil throughput-verhoging (zie de post begrippen en termen, in het begin van het boek) weer op die niveaus.
De prikkel wordt toegepast door overheden nemen meer leningen om grote sommen geld smijten op de consumenten om hen om meer goederen en diensten te kopen.
Dus, de ziekte die de wereld toegebracht aan slingeren in de huidige crisis, was te veel lenen uit de toekomst om de huidige consumptie te ondersteunen, en de voorgestelde remedie is hetzelfde als de ziekte! Regeringen zijn als een arts die wordt geconfronteerd met een patiënt die lijdt van een zware verkoudheid. Dus de dokter zegt: "Goed, iedereen, laten we hoesten en niezen over hem heen, dat zal hem genezen! '
Het andere punt is natuurlijk dat wat wij noemen de economische 'groei' zoals uitgelegd in concepten en termen en andere berichten, is niet duurzaam. Zij schept geen rijkdom, te zwaar belast rijkdom. Het niveau van economische activiteit, de doorvoer, voordat de huidige crisis noch duurzaam is. Zelfs de recente verminderd van doorvoer is niet duurzaam.
Maar wat kan de overheid doen?
Ze worden beperkt door hun eigen economische concepten en door wat hun volk zal eisen en de huidige wetgeving mogelijk te maken.
Het punt is dat het menselijk ras is in een crisis. Dit is een natuurlijk proces - het was altijd gebeuren. Het kan heel goed elders in het heelal hebben plaatsgevonden, op talloze planeten onbekende voor ons. Het leven evolueert, een bepaalde soort wordt zo intelligent en flexibel en krijgt zo'n commando over hulpbronnen zijn planeet, dat het wordt tot het stadium van schrokken ze in een onhoudbaar tempo. Dat wat we voor staan, hier in onze tijd. Dit is de grootsheid van onze tijd.
Om door deze crisis zal een lang en moeilijk proces zijn. Het zal worden kreeg via, omdat het te zijn. Wat vorm te geven wij, en onze planeet, zal na dat, wie weet.
Hier is iets om te gaan met onmiddellijk.
Een fenomeen van de jaren recente 'boom' is de concentratie van een buitensporige deel van het geld van de wereld in relatief weinig handen.
De regeringen hebben genoemd, maar hebben gedaan weinig of niets over. Maar iets groot en sterk moet worden gedaan.
In mijn eigen land, Australië, hebben sommige systemen van openbaar vervoer is geprivatiseerd. In de staat Victoria, een prive-bedrijf draait nu de hoofdstad van het openbaar vervoer railsysteem. Geld van de belastingbetaler wordt gegeven aan het bedrijf om het systeem te draaien terwijl tarieven aanvaardbaar zijn voor het publiek. De leidinggevenden krijgen betaald miljoenen per jaar, de aandeelhouders het goed doen, maar het systeem is uitgehongerd van het personeel, onderhoud en investeringen. Onlangs tijdens een hittegolf, het hele systeem brak en gewoon gestopt voor dagen.
Een productie bedrijf heeft onlangs ontslagen duizenden arbeiders, op hetzelfde moment de toekenning van miljoenen in beloning stijgt tot leidinggevenden, op de top van de miljoenen per jaar waren ze al ontvangen.
Een ander bedrijf heeft zijn werknemers op een 20 procent verlaging van de loon te aanvaarden, terwijl weer, kaderleden behouden of verhoogd multi-miljoen dollar winst.
Niemand nodig heeft of verdient het om 100 miljoen dollar per jaar ontvangen salaris, hoe hard ze werken of hoe intelligent ze zijn.
Vele miljarden dollars zijn in handen van een kleine minderheid die zich verstoppen in hun luxe gated communities.
Vermindering van loon en het snijden van uren zou veel doen om de pijn van de verminderde economische activiteit te delen. Een plaag van ons huidige economische systeem is dat een minderheid van de mensen die buitensporig zwaar te lijden in een recessie. Een pool van werklozen wordt gemaakt en deze levens zijn verwoest, vaak nooit meer te herstellen. Echter, pijn-sharing zal eenvoudigweg niet werken als er een minderheid van de mensen, die al veel te veel, worden gezien als volledig vrijgesteld van het.
Al die miljarden moeten worden teruggevorderd en worden gebruikt om de overheidsschuld te verminderen, om openbare diensten te financieren, om de werkgelegenheid te behouden en zorgen voor werkloosheid loon en steun voor werklozen te voorkomen dakloos worden en ondervoed.
De beloning van bestuurders moet worden beperkt door de wet. O ja, ik weet het, dat de overheid impliceert met veel meer macht om in te grijpen in de economie dan tot voor kort de mode is geweest, maar ik denk dat we allemaal beseffen dat is de weg van de toekomst.
Om duurzaamheid te bereiken, zal er meer moeten delen, meer beperken, en nog veel meer controle door gekozen regeringen verantwoording af aan het hele volk te zijn.
... De crisis van vandaag is een Monor blip in de economische ontwikkeling van de planeet. Wat de oorzaak is, of dat het zal genezen is grotendeels irrelevant denk ik. De grote vraag is of we het beschouwen als een ernstige ziekte en het gebruik radicale chirurgie of dat we een paracetamol en rijden het door ...
De groeiende economieën van de derde wereld van gisteren zijn een verwijzing naar de weg die we moeten nemen. Dat is meer kapitalisme, meer directe democratie en minder controle van de staat.
Heeft elk land / staat ons de weg wijzen?
Groot artikel en de site!
Hoewel ik het eens overheden moeten strenge wetten aan te nemen en zich verantwoordelijk, de trieste waarheid is dat de meeste in de regering vandaag de dag ook profiteren van het houden van het systeem ziek. Schokkend vooral in de VS. Change, die essentieel is, wordt pas effectief als het gaat van de mensen.
De on-gemak is in ons denken. Als we loslaten van hebzucht en angst zullen we een verbinding de punten die omgeving, gebrek aan financieel evenwicht en gezondheid aan te sluiten. De volgende stap zal zijn om te zien en alle mensen herkennen als uit dezelfde bron, daarom is aangesloten, dat is wanneer we te overwinnen alle werelden crisis.
De mensheid heeft tot nu toe zijn er in de evolutie, is dit een keerpunt voor ons allen-of wij willen ons aansluiten bij snelle verschuiving van de aarde of geplakt worden in onze hebzucht en onwetendheid. We zijn op dat cruciale fase waarin de universele energie zal ons dwingen om harde keuzes te maken. Als we niet kunnen veranderen, kunnen we niet meer leven op aarde, zo simpel als dat.