D e throughput-keten omvat een aantal "links", verschillende processen die op elkaar volgen, maar niet alle noodzakelijkerwijs plaats te vinden in hetzelfde tempo. De processen meestal zijn: de winning of het regelen van de rijkdom, de rendering of structureren in verkoopbare goederen en diensten, de verkoop van deze goederen en diensten, en de daaropvolgende degradatie in de afvalstoffen uit die rijkdom kan worden verlengd.
Ruwe olie geeft een illustratie van schommelingen in de relatieve prijzen van de doorvoer "links". Soms olie wordt gepompt uit de grond sneller dan het wordt verfijnd tot een waaier van brandstoffen en chemicaliën, soms langzamer. Soms is de verfijning proces is sneller dan de verkoop en consumptie processen. Op andere momenten verfijning blijft achter verkoop en consumptie, of verkoop kan sneller dan de consumptie, of vice versa.
De relatie tussen de verschillende tarieven is een belangrijke determinant van de prijzen. Deze relatie is dus een determinant van de tarieven van de verkoop en consumptie. Veranderingen in deze van invloed op de tarieven van de voorgaande schakels in de keten doorvoer. Dit op zijn beurt van invloed op weer de tarieven van de verkoop en consumptie. Een verandering van de snelheid van een van de verbindingen, die alle onderling variabelen, niet alleen invloed op eenvoudige wijziging in de andere. Het is het karakter van een verstoring die de keten stoten in een beweging die regelen in een nieuwe dynamisch evenwicht.
Tijdens de jaren 1980 en '90 's, veel mensen dachten dat de' oliecrisis 'van de jaren 1970 was achter ons laten. In de jaren 1970 werd er zou een wereld tekort aan fossiele olie te zijn; prijzen moest om omhoog te gaan, moesten we om minder te verbruiken, kleinere auto's te krijgen, de bus te krijgen, op de fiets te krijgen. Tijdens de jaren 1980 en '90 's leek het erop dat de OPEC onder druk stonden, "productie" (dat wil zeggen, extractie) van de olie moest worden gesneden om het faillissement van prijzen, was er een overvloed aan olie op de wereldmarkt.
De realiteit is dat in de afgelopen decennia, zijn er geen plotselinge grote veranderingen in de wereld olie situatie Fossiele olie is nog steeds een beperkte hulpbron;. De snelheid van het verbruik is gestaag toegenomen in de afgelopen decennia, het is nog steeds uitgeput door wordt verbruikt op een snelheid veel sneller dan de verlenging tarief, het is nog steeds sneller verbruikt dan zou kunnen worden toegestaan door een bekende duurzame vervanging van hulpbronnen en het is aanzienlijk uitgeput in de laatste dertig jaar - in feite de olie situatie in de jaren 1980 en '90 ' s was erger, niet beter, dan in de jaren 1970.
In de jaren 1980 en '90 is de illusie van een grote verbetering in de olie-voorraden is ontstaan door veranderingen in de relaties tussen de verschillende schakels in de keten doorvoer.
In de jaren 1960 en 1970, het verbruik van fossiele olie werd overbelasting van te voren de snelheid van de extractie en de verfijning van de olie te krijgen. Dit, in combinatie met lage prijzen en losbandige consumptie, maakte het gemakkelijk voor landen met grote olie-middelen binnen hun grenzen met de bende samen, beperken de winning tarieven, en het vergroten van de prijzen. Dit gebeurde vanaf 1973.
De reactie op deze veranderde de verhoudingen in de doorvoer keten. De prijzen en belastingen voor olieproducten toegenomen. Economieën vertraagde de stijging van de overslag (het huidige hun "economische groei" tarief). Mensen gingen naar kleinere auto's of namen het openbaar vervoer naar het werk, en er was een hausse in het gebruik van fietsen. Olie voor verwarming werd vervangen voor een groot deel door betere isolatie, zonne-energie, gas, elektriciteit, olie eerder verbrand om elektriciteit op te wekken werd meer en meer vervangen door kolen, kernsplijting, aardgas, waterkracht, geothermals en ga zo maar door.
Terwijl dit aan de hand was, landen met oliereserves onaangeboorde of niet uitgepakt zo snel als ze zou kunnen zijn, leende grote sommen geld om olie te winnen sneller, meer raffinagecapaciteit te bouwen, en voor allerlei dingen die ze wilden hebben te betalen direct in de verwachting dat olie-inkomsten zou de aflossing van de schuld in de toekomst.
Het resultaat van dit alles is dat olie kan in 1980 worden geëxtraheerd en gezuiverd op een aanzienlijk sneller dan die waarbij de markt kon consumeren. Dus de eerste schakel in de doorvoer keten, extractie, was te groot voor de latere consumptie link - precies het omgekeerde van de situatie in de jaren 1960 en '70 's eerder beschreven. Extractie en verfijning werden onder druk door een verbruik lager dan mogelijk zou zijn. Dit heeft geen invloed op de feiten van de olie in de wereld situatie, maar het veranderde de richting van de druk op de prijzen van olie en olieproducten - neerwaartse druk vervangen de vorige opwaartse druk. Deze verandering in de richting van druk op de prijzen was echt de enige verandering die had plaatsgevonden, maar het diende om een illusie dat de wereld olie-aanbod situatie zelf drastisch was veranderd te creëren.
Omgekeerd kan een bron worden verlengd, volop in het aanbod, en worden verbruikt met een snelheid ruim onder de vernieuwing tarief. Maar mismatching tussen de schakels in de doorvoer keten van deze bron kan creëren de illusie van schaarste door een opwaartse druk op de prijzen.
Kortom, de doorvoer van de middelen vindt plaats via verschillende stappen. Onevenwichtigheden in de mogelijke tarieven van deze verschillende stadia grote gevolgen hebben voor de prijs van het bestand en van de goederen gemaakt van het. Maar deze effecten zijn artefacten van het menselijk gedrag en de marktkrachten en kan weinig te maken met de uitputting tarief, vernieuwing snelheid, de hoeveelheid van de bron, of hoeveel gevaar voor de economie wordt bedreigd door de snelheid van het verbruik op het moment.
De aanhoudende buitensporige en onnodige verbruik van olie die zich voordoen, als er iets, een grotere economische bedreiging tijdens de jaren 1980 en '90 's dan tijdens de jaren 1970, ondanks de meer gunstige prijs-omgeving. Het kan worden verwacht dat, zodra de olieproducerende landen ofwel had afbetaald of van wanbetaling van hun schulden en verlaten genoeg industriële installaties en grote economische systemen aan te passen aan een lager tarief van extractie, sindsdien olieverbruik blijven stijgen, een andere 'prijs shock 'zou later gebeuren met analoge gevolgen aan die van de jaren 1970. Dit is gebeurd in de eerste jaren van deze eeuw.
Een nieuwe factor in de huidige situatie is de rente in de opwarming van de aarde. Ik zeg de belangstelling, omdat de opwarming zelf is een probleem geweest, omdat de mensheid begonnen met grootschalige gebruik van fossiele brandstoffen. Het was op zijn minst vijftig jaar geleden genoemd. Er is niets aan gedaan en het is nu te laat - het heeft een eigen dynamiek. Alle moeite, investeringen en praten worden gericht aan het proberen om te stoppen en keren zij beter kan worden gericht op het omgaan zo goed mogelijk met de gevolgen.
Inkomende zoektermen:
throughput keten; doorvoer kettingen = processen;