De totale vraag - Componenten en interne Ratio

B efore gaande verder is het noodzakelijk de term totale vraag bespreken.

De totale vraag is de som van twee componenten - de investeringsuitgaven en de consumptieve bestedingen. Het zou beter zijn indien deze werden afzonderlijk behandeld als onafhankelijke kanalen waarlangs geld stroomt, aangezien de relatie tussen hen is geenszins constant in de zin dat zij kunnen worden samengevoegd en gebooste of gedempt beneden samen.

Tijdens de Grote Depressie, de investeringen en de consumptieve bestedingen de macht waren beiden erg depressief. Op andere momenten, investering was hoog met de lonen laag, zodat de totale vraag voldoende was. In de stagflationary jaren 1970 en 1980, vraag van de consument was te hoog, maar de investeringsuitgaven te laag, zodat de totale vraag lijkt te zijn, tenminste niet slecht depressief. Maar de interne verhouding van de totale vraag, tussen de consument en de vraag naar investeringen, is van cruciaal belang bij het bepalen van het effect van het niveau van de totale vraag op de economische bedrijvigheid, werkgelegenheid en het tempo van de prijsstijgingen.

Investering werd depressief omdat (met uitzondering van negatieve prikkels) te weinig geld het kapitaal werd opgebouwd, dit werd veroorzaakt door de stroom van geld door de winsten en besparingen kanaal te klein. Dit vergroot de marge waarmee de rente moest altijd naar de prijsstijging te boven gaan. De rente is het mechanisme waarbij de lening de vraag is afgestemd op de hoeveelheid geld die beschikbaar is voor leningen.

Er waren verschillende effecten van deze.

Afschrijvingen op materiële vaste activa werd niet vergoed snel genoeg. Kapitaalgoederen niet werden verbeterd, en de technologie is niet het ontwikkelen van zo snel als had kunnen zijn. Dat gold zelfs van go-go gebieden zoals micro-elektronica.

Ook de steeds groter wordende verschil tussen bruto en netto doorvoersnelheid als gevolg van stabiele welvaart (resource) uitputting nodig is dat het percentage van het geld stroomt in kapitaal accumulatie voor investeringen gestaag moest stijgen, niet dalen. Deze toenemende stroom zou worden gevoeld als waarde de inflatie zoals eerder besproken.

Tijdens de Grote Depressie, geld hoofdstad was er in overvloed maar de vraag want het was laag, omdat de lonen te laag waren om genoeg vraag van de consument te verstrekken aan voldoende investeringen te stimuleren om het geld aanwenden (dit houdt in, terecht, dat de twee componenten van de totale vraag bepalend zijn, hoewel niet de enige determinanten, van elkaar).

In een stagflationary situatie, de lonen te hoog zijn en geld dat moet worden ophopen als loanable fondsen te gaan op de vraag van de consument kanaal. Dit impliceert twee andere mogelijke methoden van terugwinnen volledige werkgelegenheid door aanpassing van de evenredige geldstromen, naast de al genoemde een van snijden lonen.

Een daarvan is om de Keynesiaanse Grote Depressie remedie op zijn kop zetten. In plaats van meer geld in de consument zakken, geld overmaken naar bedrijven om hun winsten te verhogen en investeringen stimuleren.

Dit kon niet worden gedaan door het lenen van idle kapitaal, omdat dit niet talrijk als in de depressie. Geld zou moeten worden afgedrukt, bewust gecreëerd door de monetaire autoriteit, en toegevoegd aan de hoofdstad zwembad voor het lenen van of aan bedrijven om pad winstmarges.

De gekunstelde karakter van deze regeling kan aanmoedigen verspilling en inefficiëntie in het bedrijfsleven, en de vereiste grote toename van de geldhoeveelheid zou kunnen zijn inflatoire door groter is dan een toename van economische activiteit dat het zou kunnen stimuleren. De inflatie zou dan investeringen ontmoedigen.

Inkomende zoektermen:

componenten van de totale vraag, de totale vraag en onderdelen daarvan; rekening componenten voor de totale vraag, de componenten van de totale vraag zijn, andere omponents van de totale vraag, voor de interne verhouding; uitleg van de componenten van de totale vraag, determinanten van de componenten van de totale vraag; componenten van vraag; componenten van aggrigate vraag;